ستایش او را که آفتاب هستی است و به تن خاکی ما جان بخشیده و باران لطف و کرمش سیراب کننده تشنگان آب حیات است، آنکه دل تنها به یاد او آرام می گیرد. بر آنم که در فرصت کوتاه شکفتن در این باغ تا هنگام از نو سبز شدنش از شور و شوق عشقی بگویم که او در نهاد ما نهاده، همان سری که خدایی است و در دهان عام افتاده و عالم گیر شده و از ژرفای وجودم تمنای آن دارم که از روشنی و گرمی خویش ذره ای بر وجودم بتاباند تا آفتاب هدیه کنم .
Content Slider 1
قمار او
saleh - س, 04/11/1390 - 02:31
چند سال پیش بود، یک روز ظهر داشت ناهار می خورد رفتم پیشش شروع کردم به خوندن تکه هایی از این شعر زمزمه ای در محراب اثر نصرت رحمانی از کتاب میعاد در لجن
کسی که مثل هیچ کس نیست
saleh - ي, 18/10/1390 - 00:29
من خواب دیده ام که کسی میآید
من خواب یک ستاره ی قرمز دیده ام
دل ساده شو
saleh - ي, 11/10/1390 - 21:17
آن روح را که عشق حقیقی شعار نیست
نابوده به که بودن او غیر عار نیست
